سوغاتی‌های خوراکی آذربایجان شرقی و شهر تبریز، شیرینی‌ها و آجیل‌های نام‌آشنای تبریزی هستند. شیرینی‌هایی مانند:
قرابیه، که یک شیرینی مجلسی و گران‌قیمت است و با انواع مغزها پخته می‌شود.
نوقا، این شیرینی که در گویش محلی بانام لوکا هم شناخته می‌شود، شیرینی بین‌المللی است که در کشورهای مختلفی همچون ایتالیا و فرانسه هم تولید می‌شود و شباهت زیادی به گز دارد.
ریس، از شیرینی‌های قدیمی تبریز است که در گویش محلی به آن سوت شیرینی سی گفته می‌شود.
راحت الحقوم یا باسلق، استفاده از این نوع شیرینی که خاستگاه آن کشور ترکیه است، در اعیاد و شب یلدا کنار آجیل بسیار مرسوم است.
باقلوا، شیرینی سنتی اقوام ترک‌زبان آسیای میانه به‌ویژه ترکمن‌ها بوده است که امروزه در بسیاری از کشورها مانند ترکیه، یونان، روسیه و... با انواع مغزها پخته می‌شود و در ایران هم سوغاتی برخی از شهرها است. نوع تبریزی آن‌که به دلیل شیوه‌ی پختش به باقلوای استانبولی مشهور است، به همان روشی پخته می‌شود که در ترکیه مرسوم است.
رشته ختایی، این شیرینی در تبریز مخصوص ماه رمضان است و بانام تل کادایف در کشورهایی مانند ترکیه نیز شناخته‌شده است. در پخت این شیرینی از نوعی رشته استفاده می‌شود که درواقع نام این رشته روی شیرینی گذاشته‌شده است. در شیرینی‌پزی به این نوع شیرینی باقلوای رشته‌ای نیز گفته می‌شود.
آجیل و خشکبار تبریز، کیفیت بالای آجیل تبریز شهرت جهانی دارد و شروع صادرات آن به کشورهای گوناگون به زمان قاجار برمی‌گردد. از دلایل مرغوبیت آجیل تبریز این است که به دلیل آب‌وهوای مناسب، اکثر خشکبار مورداستفاده در انواع آجیل، به‌جز پسته، در تبریز و شهرستان‌های اطرافش کشت می‌شود. همین دسترسی به خشکبار تازه و متنوع از یک‌سو و نحوه‌ی آماده‌سازی خوب و ماهرانه‌ی آن از سوی دیگر سبب می‌شود تا آجیل تبریز از مرغوب‌ترین آجیل‌های ایران باشد.