روستای مجارشین

روستای مجارشین یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گنبرف بخش مرکزی شهرستان اسکو قرارگرفته و تقریباً ۶۵ کیلومتر با شهر تبریز فاصله دارد. مجارشین روستایی تاریخی و باستانی است که دارای طبیعتی بکر، سرسبز و کوهستانی است. اهالی این روستا و روستاهای اطراف، نام این روستا را با گویش قدیمی خود یعنی "میرزه رشین" (یا همان میرزا نشین ) بکار می‌برند. عمده فعالیت اهالی این روستا درزمینه ی زراعت، باغبانی، دامداری و قالی‌بافی است. جالب است بدانید سیب‌زمینی نماد روستای مجارشین است. مجارشین، روستایی کوهستانی با خانه‌های پلکانی زیبا است. مرتفع‌ترین نقطه روستا، کوه اوریان (اوریان داغی) است که ارتفاع قله آن 2850 متر است. گورستان تاریخی مجارشین یکی از مناطق جالب و تاریخی این روستا است که در آن سنگ‌قبرها دارای نوشته‌هایی به زبان عربی هستند که حاکی از رواج نوشتن زبان عربی در زمان‌های دور در این روستا است. قدمت این گورستان به دوران تاریخی پس از اسلام برمی‌گردد. از دیگر جاذبه‌های تاریخی این روستا، خانه‌های صخره‌ای تاریخی مجارشین است که به بوشلار معروف‌اند. این خانه‌های زیبا، صخره‌ای و در دل کوه کنده‌شده‌اند و دارای طاقچه‌هایی هستند که حاکی از زندگی انسان‌ها در این محل درگذشته‌های دور دارد. مسجد صخره‌ای مجارشین مربوط به سده‌های میانی و اواخر دوران تاریخی پس از اسلام است که در سال ۱۳۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. از معروف‌ترین چشمه‌های مجارشین، مهیر چشمه سی، آغ بولاغ چشمه سی، رستم چشمه سی، قویی چشمه را می‌توان نام برد.