برج و میدان آزادی

برج و میدان آزادی در ابتدا برای یادبود جشن های 2500 ساله شاهنشاهی، توسط معمار هنرمند حسین امانت طراحی و ساخته شدند و تا پیش از انقلاب با نام های برج شهیاد آریامهر و میدان شهیاد بین مردم شهرت داشتند. نام هایی که بعد از انقلاب به برج و میدان آزادی تغییر پیدا کردند. آنچه این برج را به یکی از مهمترین جاذبه های شهری پایتخت تبدیل می کند، معماری شگفت انگیز و تلفیقی آن است که با الهام از معماری دوران هخامنشی، ساسانی و اسلامی ساخته شده است. این سازه باشکوه البته تنها در میان ایرانی ها محبوبیت ندارد و به دلیل حال و هوای خوشی که در میدان آزادی جریان دارد گردشگران خارجی بسیاری را نیز شیفته خود کرده است.
برج آزادی از 4 طبقه ساخته شده که دسترسی به آنها از طریق پله و آسانسور امکان پذیر است. طبقه زیرزمین، طبقه میانی، طبقه بالای قوس طاق اصلی و دیگری طبقه زیر گنبد، این چهار طبقه را تشکیل می دهند. کار ساخت برج زیر نظر شرکت مپ در اردیبهشت 1348 آغاز شد و تا مهر 1350 طول کشید.
برج آزادی دارای بخش‌های گوناگونی است، در طبقه زیرزمین بعد از خرید بلیت ابتدا وارد سالن ایران‌شناسی و بعد گذرگاه پیشینیان می‌شوید، این بخش شامل چند ویترین می‌شود که در آن به‌صورت دوره‌ای اشیای مختلف تاریخی و آثار هنرمندان به نمایش درمی‌آید. با عبور از گذرگاه پیشینیان وارد تالار کهن شده در این سالن، ویترین‌هایی برای نمایش آثار مختلف هنری و تاریخی به چشم می‌خورد.
بخش دیگر برج تالار آیینه است، تالار آینه فضایی ست با پلان مستطیل شکل که در دیواره‌های غربی و شرقی آن 6 ویترین به چشم می‌خورد. این ویترین‌ها به مفاهیمی مانند تعلیم و تربیت، خلیج‌فارس، محیط‌زیست، فرهنگ و هنر، بنای آزادی، آب و زندگی، ایران‌زمین، صنایع، دریای خزر، شهرسازی، ورزش و کشاورزی اختصاص دارد.
نگارخانه اقوام در بخش بالایی تالار آینه قرار دارد و به شکل راهروی نیم‌دایره‌ای ست که 8 ویترین را در خود جای‌داده است. در دوره‌های مختلف زمانی آثار هنری یا صنایع‌دستی ایران در این نگارخانه به نمایش گذاشته می‌شود. کتابخانه مجموعه آزادی در شرق نگارخانه اقوام قرار دارد.
سالن نمایش، سالن نمایش با ظرفیت 300 تَن در عمق پانزده متری از سطح زمین قرار دارد. این سالن با هجده سکو برای نمایش‌های مختلف تئاتری ساخته‌شده است.
سالن تشریفات، این سالن برای پذیرایی از میهمانان رسمی ساخته‌شده بود.
این برج به پیشنهاد مدیرکل حفاظت آثار باستانی و بناهای تاریخی، توسط وزارت فرهنگ و هنر وقت در تاریخ 26 اسفندماه سال 1350 هجری شمسی در فهرست آثار ملی ایران قرار گرفت.

آدرس: استان تهران، شهر تهران، میدان آزادی، برج آزادی