آرامگاه خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء معروف به خواجوی کرمانی، در کرمان به دنیا آمد و در شیراز درگذشت. وی در دوران جوانی علاوه بر تحصیل به مسافرت هم علاقه داشته است، به همین خاطر به کشورهایی نظیر بيت‌المقدس، مصر، شام، حجاز و عراق سفر می‌کند. او مدتی در کشور بغداد زندگی می‌کند، سپس به ایران برگشته و به شهر شیراز می رود و مدتی از عمر خود را در جوار فردی به نام  ابواسحاق می‌گذراند و از وجود ایشان بهره‌ها کسب می‌کند. همچنین ارتباط خوب و صمیمی با بسیاری از بزرگانی چون عبیدزاکانی، سلمان ساوجی، عماد فقیه کرمانی، خواجه حافظ شیرازی و صوفی مشهور شیخ امین الدین بلیانی مراودت و نزدیکی داشته است. آرامگاه وی در شیراز، در دامنه کوه صبوی و در ابتدای جاده شیراز-اصفهان، در تنگ الله اکبر قرار گرفته است. قبر وی مشرف بر دروازه قرآن است. آب چشمه معروف رکن آباد نیز از کنار مقبره خواجو می گذرد. اداره فرهنگ فارس در سال ۱۳۱۵ اقدام به ساخت مقبره ی خواجوی کرمانی در شهر شیراز در بدنه غربی تنگ الله اکبر کرد.